TEYEMMÜM
Su bulunmadığı veya su bulunsa bile kullanma imkânı olmadığı zaman, temiz olan toprak cinsinden bir şeyle abdestsizliği gidermeye “teyemmüm” denir. Hem abdest, hem de gusulü gerektiren durumlarda teyemmüm edebilir. Teyemmüm İslam ümmetine has bir temizlik, bir kolaylıktır.
Teyemmüm için önce besmele çekilir ve hangi ibadet kastediliyorsa ona niyet edilir. Parmaklar açık bir vaziyette, eller toprak cinsinden temiz bir şey üzerine konur; önce ileriye ve sonra geriye doğru sürülür. Elleri tozlanmış olursa, birbirine vurarak silkelenir ve yüz mesh edilir. Eller tekrar toprağa vurulur ve önce sağ, sonra sol olmak üzere kollar dirseklere kadar mesh edilir.
Abdesti bozan ve gusül icap ettiren haller, teyemmümü de bozar. Ayrıca teyemmüme imkân veren özrün kalkmasıyla da teyemmüm bozulur.
Kırılan veya yarası bulunan bir uzvu yıkamak zarar verdiği takdirde, abdest veya boy abdesti alırken uzva bağlanan sargının bir defa mesh edilmesi yeterlidir; bu mesh de zarar verecek olursa, o da terk edilir. Böyle bir sargı üzerine yapılan mesh, müddete tabi değildir. Özür devam ettikçe meshedilebilir. Sargının temizlik halinde sarılmış olması da şart değildir. Henüz özür ortadan kalkmadan sargı açılsa, değiştirilse veya üzerine yeni bir sargı geçirilse mesh bozulmaz.
Mesh, ayakları topukları ile beraber örten, normal yürüyüşle en az on iki bin adım yürünebilen, içine kolayca su almayan, her birinin topuklarından aşağısında ayak parmaklarının küçüğü hesabı ile üç parmak kadar delik, sökük ve yırtığı olmayan, bağsız olarak ayakta durabilecek kalınlıktaki ayakkabıdır. Böyle bir mest, abdest için ayaklar yıkandıktan sonra giyilince, artık o abdest bozulduğu andan itibaren yirmi dört saat içinde alınacak abdestler esnasında, ayaklar yıkanmadan mest üzerine mesh edilir.
Bahar Hoca