İmam Malik
İmam Malik Bin Enes, Medine’de doğmuş ve yetişmiştir. Doğum tarihi tam olarak bilinmemektedir. Hicri 90 ile 97 yılları arasında verilen tarihler daha ziyade takribidir. Maliki mezhebinin kurucusu olan İmam Malik, sadece Medine imamı diye de anılır. Üstatları arasında en meşhur âlimler, kendi zamanlarında Medine’nin en büyük hadis ve fıkıh otoritesi olan Zühri ve Nafi ile adından da anlaşılacağı üzere re’y ve tefekkür metoduna içtihatlarında ağırlık veren Rebiatü’r- Re’y dir. Hepside hem nazari, hem tatbiki hadisin, yani Hz. Peygamber ve sahabe tatbikatlarının beşiği olan Medine’de yetişmiş oldukları için, bunların ve dolayısıyla İmam Malik’in içtihatlarında, birinci derece bu muhitin tesiri görülür.
Hakikaten, İmam Malik’in doktrininde “Amelü eh’il-Medine” diye adlandırılan Medine tatbikatı önemli bir yer tutar. Bu metod, Maliki mezhebini diğer mezheplerden ayıran bir özelliktir. Malik bin Enes’in usulünde önemli yer tutan diğer bir özellik “maslahat” prensibidir. Bütün mezheplerde, şer’i hükümlerin kulların menfaatine uygun olduğu kabul edilmekle birlikte, hakkında Kur’an ve sünnet hükmü bulunmayan meselelerde doğrudan doğruya maslahat prensibine göre ictihad edilebileceğini en açık şeklinde kabul eden malikin mezhebidir. “Muvatta”ın İmam Malik’e ait olduğu kesinlikle kabul edilmektedir. Ve bu eser, Zeyd bin Ali’ye nispet edilen “El-Mecmu” istisna edilince İslam fıkhında ilk kitap sayılmaktadır. En meşhur talebeleri arasında, İbnu’l Kasım, İbn Vehb, Eşhed ve İbn Ziyad zikredilebilir. İmam Malik, Hicri 179 yılında Medine’de vefat etmiş, cenaze namazını şehrin valisi Abdullah bin Zeyneb kıldırmış ve El-Baki mezarlığına defnolunmuştur.